home

Pagina 2
Pagina 3
Pagina 4
Pagina 5
Pagina 5-2
Pagina 5-3
Pagina 5-4
Pagina 6
Pagina 7
Pagina 8
Pagina 9
Pagina 10
Pagina 11
Pagina 12
Pagina 13
Pagina 14
Pagina 15
Pagina 16
Pagina 16b
Pagina 17
Pagina 18
Pagina 19

 

 

                                

 

 

Welkom op mijn gedichtensite

Dolf de Jong is mijn naam en ik woon in Nieuw-Beijerland
achter de dijk. Met op die dijk een grote molen.
Vandaar mijn URL "Dichter Onder de Molen".
Hieronder leest u ter kennismaking een
paar zelfportretten met een knipoog.

 
Vergeet echter niet ook mijn volgende pagina`s te bezoeken!

Ik maak onder andere:

Oorlog`s gedichten
Zeegedichten
Religieuzegedichten
Sprookjesgedichten
Verhalendegedichten
Candlelightgedichten

Kort om, alles wat mij inspireert, grijp ik aan om er een gedichtje over te maken.

 

Zelfkennis

Mijn zelfkennis is groot
maar valt in `t niet
nadat ik genoot
van de kennis die elk ander mij bood.

tussenvoegsel

                                                          

                                                           ADSL                                                                               

Het is mij gelukt
ik heb ADSL in mijn Pc gedrukt
ik was niet zelf zo bijdehand.
maar was er voor bij de helpdesk beland.

Daar deed men mij precies uit de doeken
waar ik de fout moest zoeken
en na vijfenveertig minuten bellen
heeft hij  mij alles kunnen vertellen.
 

Vijfenveertig minuten à twintig Eurocent,
maar wie daar op let die is een krent.
Want had ik een monteur-tje moeten laten komen
die had mij negentig Euro`s ontnomen.
 

Dus ergo heb ik nu een en tachtig Euro`s verdient,
door die behulpzame helpdeskvriend.
Nu twijfel ik nog over één ding.
Moet ik dit opgeven aan de belasting?
 

Maar och wat kan het mij schelen
ik zit mij nu niet meer achter mijn Pc te vervelen,
ik vlieg nu van hot naar her op het Wereld Wijde Web
Ik weet gewoon niet hoe ik het heb.

Dit had ik al veel eerder moeten doen
het enige beletsel was de poen,
maar zoals ik het nu bekijk
surf en e-mail ik mij rijk.

                       Dd J.           

                                         

tussenvoegsel




Het Pierement

OP het marktplein staat hij te spelen
van zijn muziek genieten nog steeds velen;
uit kartonnen mappen
doet hij de melodieën tappen.

De muziek wordt door de wind gedragen
over `t plein met zijn vele schragen.
De markt wordt daardoor muzikaal omlijst.
Het is de markt man die hem prijst.

Hij geeft bij zonnig weer
de markt een feestelijke sfeer.
De orgelman staat op zijn gemak
te rammelen met zijn centenbak.

Want wil hij van z`n orgel kunnen leven
dan zal men hem wat moeten geven.
Veel mensen doen dat ook spontaan
en geven wat centen voor zij verder gaan.

En als de markt zijn einde kent
gaat hij met zijn orgel door de straten
en verdient dan met zijn pierement
in de straten nog een enkele cent.

`s Avonds thuis; moe van het draaien
laat hij moeders in het centenbakje graaien.
De opbrengst van zijn pierement
leegt zij tot de laatste cent
Dd J.

tussenvoegsel

 

Vriendschap
                                   
Een vriendschap die is sneller ontbonden
dan een vriend gevonden.
Een vijand die is zo gemaakt,
daar de mens ze zonder zinnen maakt.
 
Vriendschap die moet langzaam groeien.
Over vijandschap zit men niet lang te broeien,
dat welt op in een zucht.
Daarom is de mens ook zo berucht.
 
In de natuur en in de lucht
slaan dieren voor hem op de vlucht
daar zij de mensen vrezen.
Die waarheid wordt steeds weer bewezen.
Dd J.

 

tussenvoegsel

Vergeet vooral niet om
via de hieronder staande link
mijn gastenbooek te bezoeken
.


De rol van mij als ideale man

Ik ben zo als ik ben,
zo als ik mij zelve ken.
Zo ik weet wat ik allemaal doe en kan,
zo voel ik mij de ideale man.
 
Dit zeg ik zeer bescheiden
zonder aan hoogmoedswaanzin te lijden,
ik voel mij nooit alleen;
 veel vrouwen zwermen om mij heen.
 
Zij durven het zelfs te wagen
mij om een handtekening te vragen.
Want een handtekening van de ideale man;
daar dromen alle vrouwen van.
 
Opstaan doe ik reeds voor half elf
mij wassen en kleden doe ik helemaal zelf.
Als mijn pantoffeltjes klaarstaan,
dan trek ik ze zelf aan.
 
Mijn vrouw was eens de gelukkigste bruid,
`t huishoudelijk werk besteed ik aan haar uit,
daar over is nooit enig meningsverschil
omdat zij haar hobby alleen bedrijven wil.
 
Ik heb haar een heel mooi aanrecht gegeven;
waar achter zij zich uit kan leven.
Ja wij vormen zo `t ideale stel
met ieder zijn plaats in het rollenspel.
 
Alle taken zijn verdeeld
opdat mijn vrouw zich niet verveelt.
Ik loop haar ook niet voor de voeten,
wanneer zij in mijn tuin zit te wroeten.
 
Ik zeg haar wat gebeuren moet
en kijk of dat zij dat ook wel degelijk doet.
Zo lopen wij nooit knel
in het door mij uitgekiende rollenspel.
Dd J.

tussenvoegsel

Openhartige bescheidenheid

              
De beeltenis van de ideale man
daar vind je er niet vele van
maar als ik in de spiegel kijk
voel ik mij de koning te rijk.
 
Ik zie hem dan in mijn spiegelbeeld
niet dat ik mij ook maar iets verbeeld,
maar wat waar is;  dat is waar
het is de ideale man, waar ik naar staar.
 
Als ik mijn beeltenis zo zie staan,
met al wat goed is  er op en er aan;
nergens iets te veel of te weinig
dan oogt dat toch wel heel erg geinig.
 
Voor mijn oren en mijn neus,
was er geen betere keus.
Terwijl een ieder mij steeds prijst
om de krulsnor die mijn mond omlijst
 
Met op mijn mond een smile
welke recht doet aan elk detail.
mijn lichaamsbouw is niet corpulent
ik heb de maten van een echte vent.
 
Ook mijn ogen, ogen goed
en op mijn gelaat vind je geen sproet
al is mijn schedel dan ook kaal
toch is mijn beeltenis ideaal.
 
Of ieder ander mij ook zo ziet
dat vertelt mijn spiegel niet
maar ik denk er zo het mijne van
en zie in mijn spiegelbeeld de ideale man.

Dd J.

tussenvoegsel

 

 

 

 

 

 

Mijn zelfportret

Een fotolijstje met mijn zelfportret
heb ik naast mijn bed op de dekenkist gezet
ik ben er zo'  mee ingenomen
dat er niemand aan mag komen.

Het staat te pronken naast mijn bed
en ik heb het zo gezet
dat ik bij het ontwaken
gelijk in vervoering kan geraken.

Door een blik op mijn zelfportret
bij het ontwaken in mijn bed
wordt elke nachtmerrie uitgewist
als ik kijk naar dat portret op de dekenkist.

Op het dashboard van mijn auto
staat mijn zelfportret evenzo
met de tekst er bij
denk toch steeds aan mij.

Ook in mijn portemonnee
draag ik een zelfportretje mee
en ondanks dat ik iets betalen moet
doet een blik in die portemonnee mij steeds weer goed.

Ja ook als ik mijn Pc heb aangezet
wordt ik begroet door mijn zelfportret
dat bescheiden, knappe, innemende vrolijk lachende gezicht
gaf mij de inspiratie voor dit nederig gedicht.

Dd J.

 

tussenvoegsel

 

Ondanks dat de jaren gaan tellen  
 
                                                                                                                                           
De tand des tijd`s is aan mij voorbij gegaan
zie ik als ik voor de spiegel ga staan.
Ik oog nog heel erg kwiek
en ik voel mij ook niet ziek.
 
Mijn haren zijn wel grijs
en voor het lezen behoef ik wel een bril,
maar voor aftakeling is dit nog geen bewijs;
het is omdat ik het zo wil.
 
Want dat grijze haar en die bril
zijn van mij gewoon een modegril
 heeft niets met de tand des tijd`s van doen
maar zonder voel ik mij een okkeloen.
 
Ook mijn eigen tanden ben ik kwijt
en is het een prothese waar ik nu mee bijt
maar in plaats van vele gaten
heb ik nu lekker implantaten.
 
Kortom ik oog nog als een jonge vent
dat is de mening mijnerzijds
maar een ieder die mij kent
herkent in mij de tand des tijds.

Dd J.

 

tussenvoegsel

 

Mijzelf geportretteerd

 

Als ik mij zelf in de spiegel bekijk
dan voel ik mij de koning te rijk
alles zit er op en aan
bemerk ik dan heel voldaan.
 
Mijn oren hebben de juiste maat
de neus die heeft een goed formaat
ik heb niet zo`n grote rooi gok
en m`n oren lijken niet die van captain Spock.
 
mijn ogen helder blauw
verleiden elke vrouw.
Mijn haardos vertoont nog zijn laatste restje
met helemaal bovenin een vogelnestje.
 
een snor omlijst mijn mond
zo oog ik heel gezond.
Mijn kleding draag ik heel correct
ook ben ik redelijk goed gebekt.
 
Het geheel dat staat mij echt wel aan
ik zou niet anders door het leven willen gaan
ja alle vrouwen vallen op mij
zij paaien mij met hun vleierij
 
Zij zijn het die mij roemen
en mij hun prins op het witte paard doen noemen
 een knipoogje van mij brengt hen geheel in vervoering
zij wenen dan van ontroering.
 
van een blik in de spiegel krijg ik steeds moed
het geeft mij vertrouwen dat doet mij goed
ook voel ik mij vaak gevleid
wanneer men mij roemt om mijn bescheidenheid.
 
Dus doe ik daarom heel gewoon
ook al wenst een ieder van mij een kloon
ik vertel u ge woon de punten waar ik op let
als u een diagnose wenst van mijn zelfportret.
Dd J.

Zo na al deze onzin
heeft u wel genoeg kennis met mij gemaakt.
op de hierna volgende pagina`s komt
de echte zondagdichter voor de dag.
Misschien dat dat uw goedkeuring wel kan dragen.




Rotterdam vanuit de lucht.
.

terug naar boven

  Deze indexpagina is voor het laatst bijgewerkt op:

24-10-2016